Kip dry rub

Zo’n twee eetlepels per kilo is de vuistregel: genoeg om elk stuk royaal te bestrooien zonder dat de rub de kipsmaak overneemt. Strooi vanaf een hoogte van zo’n twintig centimeter voor een gelijkmatige laag en druk hem licht aan; wrijven schuift de rub alleen maar opzij. Een dun laagje olie of mosterd vooraf helpt hem plakken.

Luchtdicht bewaard in een kruidenpotje of weckpot blijft deze rub zeker drie maanden op smaak. Hij bederft niet snel (er zit geen vocht in), maar de kruiden verliezen langzaam hun kracht en de suiker klontert zodra er vocht bij komt. Schep met een droge lepel, en nooit met handen die rauwe kip hebben aangeraakt.

Ja, als pulled chicken-rub is hij op zijn best: bij het lange, rustige garen komt het kerrie-profiel volledig tot zijn recht. Bestrooi de kip rondom voordat hij de bbq op gaat en meng na het pullen nog een halve eetlepel door het vlees voor extra diepgang.

Deze rub leunt op kerriepoeder en koriander en smaakt daardoor warm en licht oosters; de rozemarijn-blend (bij de varianten) is zoeter en kruidiger door meer donkerbruine suiker en de gedroogde rozemarijn. De basis past het mooist bij pulled chicken en gegrilde groenten, de rozemarijn-variant bij hotwings; op een hele kip zijn ze allebei op hun plek.

De bruine suiker zorgt voor kleur en een licht zoet korstje: zodra het vel heet en droog is, bruint hij mee. Let op met hoge temperaturen: direct boven de kolen verbrandt suiker snel en wordt hij bitter. Gaar je indirect en blijft de koepel onder de 180 °C, dan blijft het korstje mooi goudbruin.